Alleen-geboren tweeling

Soms draag je een gevoel met je mee waar je geen woorden voor hebt. Je kunt het niet verklaren en er is geen herinnering aan. Toch voelt het alsof er diep vanbinnen iets ontbreekt.

Bij een alleen geboren tweeling begint het leven met z'n tweeën. Twee embryo's groeien in de baarmoeder. Soms stopt één van die levens al heel vroeg in de zwangerschap. Vaak gebeurt dat voordat er een echo is gemaakt. De moeder weet dan meestal niet dat ze zwanger was van een tweeling.

Het kindje dat blijft leven, groeit verder en wordt uiteindelijk alleen geboren.

In mijn praktijk kom ik regelmatig mensen tegen die zich herkennen in bepaalde gevoelens of patronen. Natuurlijk hoeft dat niet altijd te betekenen dat iemand een alleen geboren tweeling is. Toch kan het een waardevol onderwerp zijn om bij stil te staan.

Veel mensen herkennen bijvoorbeeld een diep gevoel van gemis, zonder precies te weten waar dat vandaan komt. Of ze voelen zich snel verantwoordelijk voor anderen. Ze zorgen graag, helpen veel en vinden het lastig om hulp of liefde te ontvangen. Grenzen aangeven voelt soms moeilijk en nee zeggen kan schuldgevoel oproepen.

Het lijkt alsof de ander altijd op de eerste plaats komt.

Daardoor kun je ongemerkt steeds meer van jezelf weggeven. Je bent er voor iedereen, maar vergeet jezelf. Dat kost energie en kan ervoor zorgen dat je je leeg, moe of uit balans voelt.

Omdat dit verlies al heel vroeg in de zwangerschap plaatsvindt, is er geen bewuste herinnering aan. Je kunt het dus niet herinneren zoals andere gebeurtenissen uit je leven. Binnen de NEI therapie kijken we daarom niet alleen naar wat je bewust weet, maar ook naar wat je lichaam en onderbewuste laten zien.

Voor mij gaat het niet om het bewijzen of je wel of geen alleen geboren tweeling bent. Het gaat erom dat we samen onderzoeken waar bepaalde gevoelens of patronen vandaan kunnen komen. Soms geeft dat herkenning. Soms brengt het rust. En soms ontstaat er meer begrip voor jezelf.

Heling betekent niet dat een gevoel van gemis helemaal verdwijnt. Wel kan er ruimte ontstaan om anders met dat gevoel om te gaan. Om jezelf niet steeds weg te cijferen. Om beter je grenzen te voelen. Om niet alleen te geven, maar ook te ontvangen.

Stap voor stap mag de aandacht weer terug naar jou.

Iedereen heeft zijn eigen verhaal. Niet iedereen die deze gevoelens herkent, is een alleen geboren tweeling. En niet iedere alleen geboren tweeling ervaart dezelfde patronen. Daarom kijk ik altijd naar jou als mens en naar jouw unieke verhaal.

Herken je jezelf in dit verhaal en ben je benieuwd wat er onder jouw klachten of patronen ligt? Dan kijk ik graag samen met je mee.